Pagina's

woensdag 24 februari 2016

1681 squares

Drie jaar geleden ben ik begonnen. Het patroon lag klaar, al het garen was in huis en ik ging vol goede moed van start.

I started 3 years ago. The pattern was ready, yarn bought so I got started.


Ik had gekozen voor 100% katoen van de merken Catania, Phil Coton 3 en Larra van Scheepjes. Ik koos hiervoor omdat ik dankzij de amigurumi's die ik haakte weg was van dit garen. Ik heb hier wel spijt van gekregen, dit licht ik straks toe.

I choose 100% cotton yarn from Catania, Phil Coton 3 and Scheepjes Larra because I loved these yarns when I crocheted amigurumis. Now I regret it, but I'll explain later.


Ik ging voortvarend van start. Aan het eind van elke maand postte ik trouw een update met hoeveel squares ik al had gehaakt en hoeveel ik er nog had te gaan.

I loved working on this project. I made a blog at the end of every month and told how much squares I had crocheted and how many were left.


Aan het eind van 2013 belandde dit project in een doos in de kast. Ik nam er een pauze van en werd niet meer gevoelsmatig aangestaard door Mario & Yoshi. Dit gaf rust. Mn doel om hem af te hebben voor ik ging trouwen liet ik varen.

At the end of 2013 I put the project in a box in the closet. I took a break from it and Mario and Yoshi weren't staring at me anymore. I let my goal of finishing it before I got married go.


Ik hoopte dat ik hem een jaar nadat ik getrouwd was af te hebben. En toen mijn gehaakte bruidsboeket af was pakte ik dit duo er weer bij en ging aan de slag.
Het werd wel erg zwaar om aan dit project te werken. Niet mentaal maar fysiek. Jeetje wat is een deken van 100% katoen zwaar en ik was nog niet eens op de helft.

I hoped to finish it at our one year anniversary. And when I finished my crochet bridal bouquet I picked this project back up and started crocheting.
It got tough to work on this project. Not mentally but fysickly. A blanket from 100% cotton is very heavy and I wasn't even halfway done.


Ik verzon manieren waardoor ik toch aan dit project kon blijven werken, al waren ze niet allemaal even praktisch. En zo belandde de Mario en Yoshi deken weer in de kast.

I came up with ways so I could still work on this project, allthough they weren't all that practical. So Mario and Yoshi ended up in the closet again.


Hij kwam weer uit de kast voor de opnames van Koffie en Wol. Mn eerste pixel project kon daar niet aan tafel ontbreken. Het was voor het eerst dat andere haak- en breisterren de deken vasthadden en ook hun viel t op hoe zwaar hij al was en ik was nog niet eens op de helft.
Ik nam die dag een besluit. Ik ga er een kleinere deken van maken. Hoe en wat wist ik nog niet, maar het besluit stond vast.

It came out of the closet for the taping of 'koffie en wol'. I couldn't get there without my first pixel project. It was the first time other crochet- and knit stars saw and feeled the blanket and they also thought it was very heavy. And I wasn't even halfway there.
That day I made a decission. I'm going to make a smaller blanket from it. I didn't knew how, but I knew I was going to do it.


Oktober vorig jaar nam ik dit besluit, de deken lag sowieso al 10 maanden onaangeroerd in de kast. Afgelopen donderdagavond pakte ik mijn meetlint en een schaar en ging aan de slag.
Ik vroeg mijn haakvriendin Annemarie wat fijne maten zijn voor een babydeken en kreeg verschillende maten door. Ik meette af en markeerde met stitchmarkers de buitenlijnen van de nieuw te worden dekens.

Last October I made that decission, while the blanket already lied in the closet for ten months. Last Thursday night I got my centimeter and scissors and went true with it.
I askes my crochetfriend Annemarie what would be nice measurements for babyblanket. I measured the different parts of the blanket and lined them out with stitch markers.

 

Jeetje wat was dit spannend. Ik wist dat de deken met de 'join as you go' methode niet geheel uit elkaar zou vallen als ik de schaar erin zette maar ik moest het toch even controlchecken.

This was so exciting. I knew that the squares with the 'join as you go' method didn't collapse or something but I had to be sure before I put the scissors in this project.


En toen was het moment daar. Het was eng, spannend, gek, maar het was ook goed. Ik wist dondersgoed dat ik dit hele project niet af zou maken en mn eerste pixel project onaf weggeven zodat iemand anders hem af kon maken voelde niet goed. Het is goed zo en ik knipte op de door mij uitgestippelde lijnen.

And then the moment was there. It was scary, exciting, wierd, but it was also good. I knew I wasn't going to finish this project and it didn't felt right to give it away to someone who could finish it. It was good this way, so I cut on the marked lines.


En toen had ik 4 lappen, een zij en boven rand die ik ga gebruiken in een patchworkdeken voor mn hondje Sjakie en een Mario en Yoshi die kleine babydekens worden.

And then I had four pieces, a side and top row that are going to end up in a patchworkblanket for my dog Sjakie and a Mario and Yoshi which are going to become babyblankets.


Voor Yoshi moet ik nog 3 rijen squares afmaken zodat zn kop af is en hij een mooi formaat babydeken is geworden. Hij wordt vervolgt. Mario hoefde alleen nog een rand dus ging ik aan de slag.

Yoshi needs 3 rows of squares to finish his head and so it is a nice size as a babyblanket. To be continued. Mario only needed a border so I started crocheting.


Ik ging voor een strakke simpele rand door de block stitch te gebruiken. Bij de laatste toer rood heb ik wat picotjes toegevoegd voor een wat speelser effect.

I went for a nice clean border with the block stitch. With the last round red I added some picots to make it a bit more playfull.


Tadaa! Zo is hij geworden. Het knoopje met de tekst 'this took forever' mocht niet ontbreken, ik heb er 3 jaar over gedaan ;-)

Tadaa! This is it. I had to add the button with 'this took forever', it took me 3 years ;-)


Liefs,
Mriek

Pin It

7 opmerkingen:

  1. Toen ik je met die schaar zag, dacht ik wat gaat die nou doen?! Maar nu snap ik het. Denk dat het een goede beslissing was! Groetjes Marie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat heeft het goed uitgepakt! Te gek!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hij is leuk geworden!!! Maar wat een lef om een deken door te knippen. Goed hoor. Maar ik snap het helemaal, een hele zware deken ga je ook niet gebruiken. Veel succes om de tweede af te maken.
    Groetjes Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed besluit, prachtig resultaat. Weg is de loden last, uit jouw hoofd, uit jouw kast en in gewicht. Goed dat jij een echte doorzetter bent en oplossingsgericht. Nu heb je een prachtige deken.
    Het knoopje maakt hem extra leuk.

    Groetjes, Margaret

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hey Mriek,
    Wat een bijzonder verhaal achter deze deken. En wat een lef om hem door te knippen, ik had het niet gedurfd. haha. Gelukkig is het zo geworden en ben je er blij mee :-).
    Fijne donderdag.

    Lieve groetjes,
    Emily
    (Casacreaemilia.blogspot.nl)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een goede oplossing, fijn om een project toch af te kunnen sluiten!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja, een heel goed idee en mooi uitgevoerd! Zo heb je een geweldig resultaat na "al die jaren":-)
    Groetjes,
    Akkelien

    BeantwoordenVerwijderen